Narwiański Park Narodowy to przede wszystkim różnorodność ptaków - występuje ich tu ok. 200 gatunków, z czego 31 znajduje się w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt, a kilka gatunków uważa się za ginące - m.in. bielika, derkacza i wodniczkę. Dolina Narwi to także miejsce odpoczynku i żerowania ptaków w okresie przelotów, zwłaszcza wiosennych. Gromadzi się ich tu wtedy naraz kilka tysięcy sztuk. Park chroni najbardziej naturalne - unikalne na skalę europejską - fragmenty Narwi. Obejmuje bagienną dolinę rzeki od Suraża do Rzędzian. Atrakcją jest też siedziba parku, która mieści się w odrestaurowanym dworku w Kurowie z końca ubiegłego wieku. Okolice te to jedno z piękniejszych miejsc na Podlasiu. Warto również wdrapać się na kurowską wieżę, żeby zobaczyć niepowtarzalne nadnarwiańskie krajobrazy, rozciągające się po horyzont trzcinowiska, poprzecinane odnogami Narwi. Poruszać się tu można jedynie kajakiem lub tzw. łodzią - pychówką.
Białowieski Park Narodowy, chroniony od 1921r. jest najstarszym parkiem na Podlasiu. O jego randze świadczy to, że jest on częścią polsko - białoruskiego Obiektu Dziedzictwa Światowego (to jeden z trzech takich obiektów w Europie i siedmiu na świecie). Puszcza Białowieska to ostatnie fragmenty naturalnych lasów na niżu Europy. Białowieski Park słynie z żubrów. Niestety, ostatnie żyjące na wolności wyginęły w Puszczy Białowieskiej w 1919r. Ponownie gatunek ten sprowadzono na obszar parku w 1929r. Obecnie stado w Polskiej części Puszczy liczy ok. 250 sztuk. W parku żyją też wilki, rysie i bobry.
Szczególnie warto odwiedzić rezerwat ścisły, na terenie którego od 1921r. praktycznie nie są wykonywane żadne prace leśne. Wg danych z inwentaryzacji w roku 1991 przeciętny wiek drzew na tym obszarze wynosił 126 lat (średni dla Polski - 54 lata). Wiele puszczańskich drzew ma imponujące rozmiary i wiek. Najwyższe świerki osiągają ponad 50m wysokości, a najstarsze dęby liczą ponad 400 lat.